Beschrijving
Houtgravure “Gezigt op Harderwijk”, uit de Aardbol gesigneerd in een steen staat: v. A.
De prent werd vervaardigd door de houtgraveur Eduard Vermorcken en uitgegeven in het geografische tijdschrift De Aardbol. Magazijn voor hedendaagsche land- en volkenkunde.
De stad is getekend vanaf de Zuiderzee, met de karakteristieke Luttekepoort of Hoge Brug (de stadsmuurpoort aan het water), houten palenrijen in het water tegen de golven, en een historische botter of schuit aan de linkerkant.
Het grote, vierkante torengebouw in het midden is de Vischpoort. De poort is op deze prent nog te zien in haar oorspronkelijke, vroeg-19e-eeuwse staat. Het karakteristieke ijzeren lichtbaken (kustlicht) ontbreekt hier nog; dit werd pas later, in 1851, op het dak van de poort geplaatst.
Links en rechts van de Vischpoort strekt de middeleeuwse stadsmuur zich uit. Deze stenen verdedigingswal diende destijds niet alleen tegen vijanden, maar bood de bewoners van Harderwijk ook essentiële bescherming tegen het woeste water en de stormvloeden van de Zuiderzee.
De Haven / De Reede
Links op de voorgrond ligt een historisch vissersschip (een vroege Zuiderzeebotter of haringschuit) afgemeerd bij de houten palenrijen, die de golfslag moesten breken. Op de houten steiger en bij de poortopening zijn kleine silhouetten van menselijke figuren te zien, waaronder vissers in traditionele klederdracht.
Links op de voorgrond ligt een historisch vissersschip (een vroege Zuiderzeebotter of haringschuit) afgemeerd bij de houten palenrijen, die de golfslag moesten breken. Op de houten steiger en bij de poortopening zijn kleine silhouetten van menselijke figuren te zien, waaronder vissers in traditionele klederdracht.
Rechts op de achtergrond, achter de daken van de huizen, steekt de karakteristieke kap van de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk boven de stad uit. Opvallend is dat de kerk geen hoge kerktoren heeft; deze was in 1797 ingestort en is daarna nooit meer herbouwd.